Dojrzewanie stanowi pomost pomiędzy okresem dzieciństwa a dorosłością. To zdecydowanie najbardziej burzliwy okres w życiu człowieka. Dojrzewanie dziewcząt i chłopców wiąże się z gwałtownymi zmianami biologicznymi, emocjonalnymi i społecznymi. Kiedy dziewczynki i chłopcy  zaczynają dojrzewać? Co się dzieje z ich ciałem w tym okresie i jakie emocje mogą im towarzyszyć?

         W związku z powyższym  tematem13.03.2019r.  odbyło się w naszej szkole  spotkanie z lekarzami rodzinnymi – dr n. med.  panią H. Rauhut – Wawrzyniak i dr. n. med. panem M. Wawrzyniakiem, którzy przekazali uczniom   klas VII, VIII i III oddziałów gimnazjalnych bardzo potrzebną wiedzę.                                                                                                                                        Czy można mówić o młodzieży jako o grupie psychologicznie jednolitej ? Z obserwacji wiadomo bowiem, że w okresie dorastania dziewczęta i chłopcy różnią się między sobą nie tylko pod względem fizycznego dojrzewania, ale jeszcze bardziej pod względem psychicznym i społecznym. W naukach medycznych okres biologicznych przemian organizmu nosi nazwę dojrzewania, przy czym wyodrębnia się fazę wstępną, zwaną pokwitaniem ( wiek mężnienia, podrastania ); po niej następuje adolescencja ( młodość ).

        Cały okres dojrzewania umownie dzieli się na trzy podokresy:

     I – wczesny – obejmujący wiek 8-14 lat u dziewcząt i 10-15 u chłopców,

    II – pośredni – to lata 15-18,

    III – późny – 18-23 rok życia.

       Lekarze mówili także o rodzajach zaburzeń odżywiania i uzależnieniach nastolatków oraz jego skutkach. Temat nikotynizmu, alkoholizmu i uzależnień od środków psychoaktywnych przedstawiono poglądowo. Obrazy z Internetu – osób uzależnionych od używek – miały pobudzić wyobraźnię nastolatków i powagę zagrożeń. Uczniowie dowiedzieli się również w trakcie pogadanki, że zaburzenia odżywiania rozwijają się pod wpływem czynników środowiskowych i osobowościowych. Nieco mniejsze znaczenie mają czynniki genetyczne i organiczne. Zarówno środowisko jak i osobowość mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia zaburzeń odżywiania. Osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania (ED – eating disorder) charakteryzują się niską samooceną, poczuciem bezradności i lękiem przed przyrostem masy ciała. Zaburzenia odżywiania są jednostkami chorobowymi charakteryzującymi się zaburzeniem łaknienia na podłożu psychicznym, jak również rozwijającymi się pod wpływem stresu – są one sposobem radzenia sobie z nim.

        W podsumowaniu uczniowie usłyszeli od prelegentów, że na zdrowie znaczący wpływ ma styl życia, forma pracy i nauki, a także sposób spędzania wolnego czasu. Praca i wypoczynek powinny być dla ludzi źródłem zdrowia, a więc w promocji zdrowia najważniejszym elementem jest troska o siebie i innych. Promowanie zdrowego trybu życia wspiera osobisty i społeczny rozwój człowieka, poprzez rozpowszechnianie informacji, a tym samym edukację dzieci i młodzieży.

                                                           Opracowała: Alicja Bień – pedagog szkolny